Geluk
"Nederlanders zijn vorig jaar 6 procent minder gelukkig geworden. De grootste gelukskrimp van het decennium, meldt het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). ‘We gaan de premier vragen stellen over deze schokkende cijfers', reageert de VVD." Dit en meer is vorige week te lezen in dagblad De Pers, getiteld: ‘Bruto Nationaal Geluk'.
Vandaag zie ik onze premier een moment heel gelukkig zijn, zichtbaar genietend van zijn ijsje en voor even met zijn volledige aandacht bij dat moment.
Deze geluksmomenten zijn niet te meten. Hoe graag het CBS dat ook wil en hoe hard de roep ook is om een tegenhanger voor het Bruto Nationaal Product te ontwikkelen. Dat is althans mijn menig. Geluk is er of het is er niet. Vraag iemand of hij of zij gelukkig is en je krijgt vermoedelijk vier antwoorden. Ja, ja als.., nee of geen idee. Alleen de persoon die de vraag volmondig met ja beantwoordt is gelukkig, ongeacht de dan geldende omstandigheden want die zijn nooit perfect en zullen dat ook nooit zijn. Tenzij je de huidige situatie weet te ontstijgen en vanuit dat abstractieniveau beseft dat de situatie perfect is zoals die zich voordoet, alleen dan kun je over perfectie spreken.
Geluk of het verhogen van het welzijn, zoals ik het zelf noem, zou wel eenieders prioriteit moeten zijn als je het mij vraagt. Dus ook van de politici, bestuurders en ambtenaren. Al vind ik het primair een eigen verantwoordelijkheid van mensen om gelukkig te zijn. Die eigen verantwoordelijkheid kun je zeker stimuleren en bevorderen. In de eerste plaats door zelf een 'geluksexemplaar' te zijn en vervolgens je geluk te delen met iedereen die het maar wil ontvangen. Stefan Klein schreef er een boek over: ‘De geluksformule'.
Ik lees zijn boek vorig jaar september. Ik vind het dan tijd voor structureel geluk in mijn leven. Dat verdien ik en gun ik mezelf. Mijn gelukkige momenten worden dan nog teveel afgewisseld met ongelukkige momenten. Ik wil ze uitbouwen. Mijn geluk is niet alleen goed voor mezelf, ook voor mijn omgeving. De keuze om gelukkig te willen zijn en te doen wat daarvoor nodig is, is dan ook geen egoïstische maar een zuiver altruïstische. Door voor je eigen geluk te kiezen, leer je jezelf en de ander om gelukkig te zijn.
Amsterdam, 10 juni 2009