Tot bloei komen

De zomermaanden zijn voorbij gevlogen, zonder dat ik iets van mijzelf heb laten horen. Er kwam niks op papier en mijzelf ertoe zetten, daar geloof ik niet in. Dat idee is sterker bij mij dan mijn gedachten. Er zijn genoeg momenten dat mijn hoofd me van alles wijsmaakt. Die vindt er natuurlijk iets van. Zeker als ik om mij heen kijk en de groep vloggende trainers / coaches groter en proffesioneler zie worden. ‘Dat moet jij ook doen Simone’, is een regelmatig terugkerende gedachte. Die gedachte kan me gerust even kwellen en onrustig maken. Omdat ik, in het vergelijk met andere ondernemers, mezelf op zo’n moment tekort vind schieten. 

Maar vanuit dat minderwaardigheidsgevoel kom ik niet in actie, omdat ik ondertussen weet dat het mij niet gaat geven waar ik naar verlang. In dit geval verlang ik naar zelfacceptatie en niet naar een online medium waarin ik geïnteresseerde kijkers meeneem in mijn verhaal of ze iets probeer bij te brengen. De boodschap achter mijn gevoelde ongemak is dat ik mijn eigenheid en mijn eigen tempo mag omarmen. Daarmee geef ik mezelf alle ruimte en kom ik volledig tot bloei. 

Hoe zou onze samenleving eruit zien als we veel meer zouden investeren in het vergroten van eigenliefde? Voor mij is dit het antwoord op problemen als armoede, lichamelijke en geestelijke ziekte en daarmee groeiende zorgkosten, een toegenomen gevoel van onveiligheid, langer wordende files, uitputting van onze aarde en ga zo maar door. 

De komende tijd ben ik van plan om actuele problemen in het daglicht van mijn werk te plaatsen. Zodat mensen en met name politici een idee krijgen welke nieuwe, andere weg ze zouden kunnen bewandelen om hun idealen, dromen te realiseren. Want dat ik met mijn expertise verschil wil maken in het leven van veel mensen die de nodige problemen ervaren en / of niet goed tot hun recht komen, dat voelt heel eigen. 

In de periode 2003 -2008 wilde ik nog heel graag zelf de politiek in, omdat ik dacht dat ik daar echt het verschil zou kunnen maken. Een gedachte waar ik een tijd lang vurig in heb gelooft. Om jezelf te kunnen ontdekken en je zelfbewustzijn te vergroten moet je soms paden bewandelen die uiteindelijk doodlopen. Dat geeft niks en dient altijd een doel. Een functie in het politieke domein is mij absoluut niet op het lijf geschreven, dat weet ik heel zeker. Maar ik weet ook dat het wel het speelveld is waar ik me ontzettend graag begeef. Niet op het veld maar langs de zijlijn.

If you liked this content, say thanks by sharing it:

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *